اخبار و مقالات

یکشنبه, 07 بهمن 1397 ساعت 14:51

فرزندتان را ستایش کنید اما نه به شیوه ای که فکر می کنید

این عادتی طبیعی است که برای نشان دادن عشق و علاقه به بچه هایمان، آن ها را اینگونه ستایش کنیم که تو بچه باهوشی هستی، تو خیلی با استعدادی، همه چی خیلی خوبه وقتی تو هستی. قصد و نیت ما این است که اعتماد به نفس را در کودکانمان تقویت کنیم و به آن ها انگیزه بدیم. اما تعریف و تمجید بیش از حد و نادرست می تواند اثر عکس داشته باشد.

محققان دریافته اند که ستایش و تمجید از راه غلط می تواند بچه ها را به نظرات دیگران وابسته و متوجه کند. در نتیجه در حل کردن چالش ها و مشکلات دچار تردید می شوند زیرا از شکست خوردن می ترسند.

در حالیکه که اگر تمجید ها به شیوه درستی انجام شود می تواند به بچه ها، ارزش تلاش کردن را یاد بدهد و آن ها را تشویق کند تا در شرایط و موقعیت های سخت انعطاف پذیر باشند.

برای تشویق و ستایش صحیح کودکانتان این نکات را به خاطر داشته باشید:

 

  • از گفتن این جملات به کودک خود پرهیز کنید: «تو خیلی باهوشی، تو تو ریاضیات، علوم یا مطالعه، خیلی فرز و سریع هستی»».

    یکی از مسائل مشکل ساز در تمجید کردن کودکان به عنوان مثال «تو باهوشی» این است که کودک شروع به تمرکز به روی زندگی ای با بر چسب «کودک باهوش» می کند. این امر باعث می شود تا بچه ها از چالش هایی که نیاز به تلاش زیادی دارد همچون حل یک مسئله سخت ریاضی، حل کردن یک پازل یا انجام یک کار داوطلبانه، دچار تردید و شک شوند. این بدین علت می باشد که آن ها از شکست خوردن می ترسند. چرا که اگر شکست بخورند به این معنی است که آن ها باهوش نیستند.

  • روی تلاش ها تمرکز کنید نه روی نتیجه ای که به دست می آید.

    «مسئله درباره این نیست که برنده می شوی یا بازنده بلکه درباره این است که چطور بازی می کنی؟»

    این شکل تفکر در اینجا اهمیت دارد. به عنوان مثال اگر کودک شما در یک بازی فوتبال، ضربه محکمی بزند و گل بشود و به هدفش یعنی برنده شدن برسد. به جای تأکید کردن و تشویقش برای هدف (برنده شدن)، گزینه بهتر این است که او را به خاطر تعهدش به تیم و بازی و همچنین به خاطر ضربه شوت عالیش تشویق و تمجید کنید. نحوه تلاش کردن از خود هدف مهم تر است.

  • واقعی باشید نه عالی ترین

    اکثر کودکان می دانند که آن «بهترین فرد» در هنر، ورزش و یا مدرسه نیستند. به علاوه اگر فرزندتان در حال تلاش برای کاری می باشد. برای مثال اجرای یک قطعه جدید پیانو، به او نگویید که «چه صدای خوبی، ازش لذت بردم یا دوسش داشتم» بهتر است بگویید: «می تونم ببینم که چه قدر سخت داری روی این آهنگ کار می کنی». بچه ها در تشخیص تمجید های بی مورد و از سر محبت، مهارت بالایی دارند تمجید غیر واقعی باعث می شود تا آن ها اعتبار خود را زیر سوال ببرند و باعث کاهش اعتماد به نفس آن ها می شود.

  • زمانی که چیزی را به دست می آورند فرزندتان را تعریف و تمجید کنید اما افراط نکیند

    در تمیجد و ستایش کودتان زیده روی نکنید. برای انجام هر کار کوچک به صورت پی در پی او را تمجید نکنید. این بعث می شود که او انتظار داشته باشد تا هر کاری که می کند دیگران او را تمجید و تشویق کنند ودر نهایت شایستگی او را مورد خطر قرار می دهد. به عنوان مثال، هنگامی که او برای بار اول لباس هایش را داخل ماشین ظرف شویی انداخت و آن را روشن کرد از او تمجید و او را تشویق کنید در عین حال نیازی نیست که هر بار که این کار را می کند او را تمجید کنید بلکه به او بگویید: «به خاطر این که کمکم کردر ممنونم». یک تشکر ساده، حس خوبی را در کودکتان ایجاد می کند چرا که متوجه می شود که شما قدردان کار او هستید.

برای آگاهی در زیر دو مثال آورده شده است:

موقعیت: «فرزندتان در یک آزمون از 10 نمره 10 می گیرد.»

نگویید: «این یعنی تو باهوشی»

بگویید: «تو با تمرین زیاد و کار کردن روی آن ها خودت را به خوبی آماده کردی.»

موقعیت:«فرزندتان نقاشی را که در مهد کودک کشیده است به شما نشان می دهد.»

نگویید:«تو بهترین هنرمندی هستی که تا حالا دیدم.»

بگویید:«رنگ هایی که تو کشیدن نقاشی استفاده کردی رو دوست دارم. می تونم بفهمم که برای این نقاشی، تلاش خیلی زیادی کردی.»

تألیف و ترجمه: ایلگار چلبیانی